Stichting Choto Tara

Klein-Zundert, 21 mei 2014

 

Lieve mensen,

Aan jullie een brief waarvan wij hoopten die nooit te hoeven schrijven, maar helaas is het nu toch zover gekomen!
We stoppen met het werk voor Choto Tara, hoe pijnlijk dit ook voor ons is. Wat ons het meest lief was, moeten we laten gaan.

Maandenlang hebben we nagedacht, gesprekken gevoerd, getwijfeld, oplossingen proberen te vinden en alle alternatieven gewikt en gewogen. Jullie, die weten hoe wij jaar in jaar uit ons hebben ingespannen, zullen begrijpen dat er veel gehuild is en dat vele nachten slapeloos zijn geweest.

Wij hebben een goede naam opgebouwd, wij zijn met hart en ziel in Choto Tara gestapt, wij zijn Choto Tara! We gingen deze uitdaging aan voor het leven en verkeren nog midden in het verdriet vanwege het verlies van de door ons zeer geliefde Broeder Frank. Daarbovenop zitten wij in een emotionele achtbaan van radeloosheid, onmacht en verbijstering. Toch kunnen wij uit zelfbescherming na 12 jaar betrokkenheid in Mymensingh en onze aanwezigheid ter plaatse van meerdere maanden per jaar, niet anders dan deze brief nu aan jullie toezenden.

Wij worden buiten onze wil om, al zeker twee jaar geconfronteerd met een Nederlandse die zich in Bangladesh ongewenst binnen heeft gewerkt in onze organisatie. Wij hadden haar duidelijk gemaakt dat wij van haar diensten geen gebruik wensen te maken. Wijlen Broeder Frank en Tina waren het met dit standpunt eens.

Vanaf 2004 zijn Tina en Eric-Jan, op verzoek van en samen met Broeder Frank, bezig geweest een organisatie van mensen, voor mensen en door mensen op te richten. Hierbij staat de behoefte van het verstandelijk beperkte kind centraal. We noemden onze kinderen de ‘happy few’ omdat ze het geluk hebben naar Choto Tara te kunnen komen. Nimmer zijn wij uit geweest op persoonlijke roem of financieel voordeel. Met hart en ziel hebben wij jarenlang volledig vrijwillig bijgedragen aan het verbeteren van de omstandigheden voor onze Choto Tara kinderen. De organisatie is van meet af aan gebaseerd geweest op een goede onderlinge samenwerking en goede vriendschappen met betrokkenen, belanghebbenden en collega-organisaties in Bangladesh.

We hebben ons jarenlang ingezet voor structurele en goede oplossingen voor kind en werknemer. Nu wij volkomen genegeerd worden in onze mening en functie, kunnen wij niet anders dan afscheid en onszelf in bescherming nemen tegen deze ontwikkelingen. Het gaat namelijk een richting uit waar wij niet achter staan. Het laatste jaar zijn wij daardoor meer bezig geweest met het buitenhouden van deze vrouw dan dat we onze energie konden steken in de kernactiviteiten. Het ergste is nog wel dat al onze inspanningen tevergeefs zijn geweest omdat ze toch manieren heeft gevonden om binnen te dringen.

Het enige wat wij nu nog zouden kunnen doen is in Bangladesh gaan wonen om zo onze stichting te beschermen maar dat is helaas onmogelijk. Het is bovendien te gek voor woorden dat we hier mee bezig zouden moeten zijn. We willen geen strijd blijven voeren.

Dit juist omdat Choto Tara staat voor het positieve, de vriendschap en de vreugde. Strijd past niet bij Choto Tara en daarmee niet bij ons, dus moeten we het loslaten, hoe pijnlijk ook.

Er zijn zoveel kinderen in nood, waarom iemand zich dan toch ongewenst gaat in werken in een bestaande en goedlopende organisatie terwijl er bovendien kansen genoeg liggen om te leren en zelfstandig iets op te zetten is ons niet duidelijk. Hierbij ook nog eens voorbijgaand aan de opgezette structuur, gemaakte afspraken en het werk van anderen. Ons in ziens een respectloos en blind handelen. De conclusie die wij hieruit moeten trekken is dat er meer belangen spelen dan met ons worden gecommuniceerd.

Choto Tara is voor ons een leven van vreugde geweest, van eerlijkheid en oprechtheid, van liefde en warmte. Dat wij hier nu uit moeten stappen is voor ons verschrikkelijk maar onontkoombaar. Choto Tara staat voor vreugde en vriendschap en zo willen we onze mooie tijd in Bangladesh herinneren samen met de mensen van wie we houden. We willen jullie dan ook vragen ons te steunen in ons besluit.

Choto Tara zal gewoon blijven voortbestaan en kunnen jullie de organisatie blijven steunen maar vanaf nu niet meer via ons. Diegene die willen (blijven) doneren kunnen contact opnemen met het steunfonds van de broeders van Taizé               (www.taizeinbangladesh.nl ). Wij zullen de Choto Tara dagcentra, mede dankzij u, nog voor heel 2015 financieel gaan voorzien. Daarnaast zullen we zorgen dat de boxen met hulpgoederen die nu nog bij de douane staan betaald en bezorgd worden.

Wij kunnen ons voorstellen dat vooral degene die een kind sponsoren met vragen zitten. Vanzelfsprekend zijn wij bereid tot een persoonlijk gesprek. Indien iemand meer informatie of een afspraak met ons wil, mail dan gerust aan:  info@chototara.com.

Op het moment van het rondzenden van de brief zijn wij op weg naar Frankrijk om broeder Guillaume te ontmoeten. Hij verblijft deze maand in Europa en is op dit moment in Taizé. Omdat wij in Bangladesh een mooie vriendschap met hem hebben opgebouwd is het voor ons alle drie heel fijn om elkaar te kunnen ontmoeten. Vanaf maandag zijn we er weer dus dan zullen we reageren op eventuele berichten.

We willen iedereen natuurlijk enorm bedanken voor het vertrouwen en alle steun, want zonder jullie was het ons niet gelukt om zoiets moois als Choto Tara op te zetten!

Liefs,
Eric-Jan en Sandra